Symptomen van longfibrose

Bij longfibrose is er sprake van zogenaamde bindweefselvorming in de longen. Zuurstof kan daardoor minder makkelijk in de bloedbaan komen. Dit geeft allerlei symptomen.

De bindweefselvorming bij longfibrose betekent dat de wanden van de longblaasjes dikker worden. De longblaasjes zorgen ervoor dat we zuurstof kunnen opnemen en dat de afvalstof koolstofdioxide weer wordt uitgeademd. Als de wanden van de longblaasjes dikker zijn dan normaal, komt er dus minder gemakkelijk zuurstof doorheen. Het gevolg daarvan is benauwdheid, een droge hoest en kortademigheid, drie bekende symptomen van longfibrose. Bij kortademigheid heeft u het gevoel dat er letterlijk te weinig lucht in uw longen zit, waardoor u naar adem kunt gaan happen of begint te hijgen.

Kleine longinhoud

Daarnaast is de longinhoud bij longfibrose kleiner dan bij gezonde mensen. Dat leidt ook weer tot benauwdheid. Benauwd zijn en te weinig zuurstof hebben is erg vervelend, maar maakt u ook snel vermoeid. Mensen met longfibrose hebben vaak een tekort aan energie. Het zuurstoftekort leidt zo tot lusteloosheid, concentratieproblemen en soms depressieve stemmingen. Ook kunnen sommige organen niet meer optimaal functioneren als ze te weinig zuurstof krijgen. Denk maar aan de hersenen en het hart. Die hebben non-stop veel zuurstof nodig en raken uitgeput als zij dit niet krijgen.l

Overige symptomen van longfibrose

Een van de andere symptomen van longfibrose kan pulmonale arteriële hypertensie zijn. Dit betekent dat de druk in de bloedvaten van de longen te hoog is. Als pulmonale arteriële hypertensie te lang onbehandeld blijft, kan dat gevolgen hebben voor de pompfunctie van het hart. Het hart moet dan te hard werken om het aangevoerde bloed te kunnen rondpompen, waardoor het langzaam beschadigd raakt. Als longfibrose vergevorderd is, kan het zijn dat u gewicht verliest en vergroeide nagels en/of vingertopjes krijgt. Dat kan pijn aan de gewrichten geven. Voor de meeste symptomen van longfibrose geldt: hoe verder de ziekte gevorderd is, hoe erger de klachten vaak zijn.