Zuurstof houdt mij in leven

'Toen ik 39 jaar was, zakte ik tijdens een strandwandeling ineens in elkaar. Ik had hartkloppingen, was heel erg benauwd en dacht dat ik een hartaanval had. Na weken onderzoek bleek ik COPD te hebben. Ik wist niet wat dat was. Mijn longarts gaf me informatie en ook op internet ben ik gaan zoeken. Toen ben ik heel erg geschrokken. Vooral omdat COPD niet te genezen is.'

Roken is de belangrijkste oorzaak

'De longarts vertelde dat roken de belangrijkste oorzaak van COPD is. Ik ben gestopt met roken door steeds een stukje zuurstok te pakken in plaats van een sigaret.

Mijn longinhoud is nu nog maar 17 procent. Als ik benauwd ben, word ik angstig. Soms ben ik zó bang dat ik ga hyperventileren. En daarvan word ik nóg benauwder.

De keren dat ik door COPD in het ziekenhuis heb gelegen, zijn niet te tellen. In 2007 was ik zó benauwd dat de familie bij mijn bed is geroepen. De artsen dachten dat ik het niet zou overleven.

Ik ben uiteindelijk naar een revalidatiecentrum gegaan. Daar ben ik behoorlijk opgeknapt. Jammer genoeg was dat effect niet blijvend.'

Zuurstof houdt mij in leven

'Sinds 2007 gebruik ik ook zuurstof, inmiddels permanent. Die zuurstof houdt mij in leven. Het is niet zo dat ik daarmee weer van alles kan. In het begin vond ik het een verschrikking om met zo'n slang in mijn neus over straat te gaan. Iedereen kijkt je na. Nu ben ik daaraan gewend en schaam ik mij niet meer. 

Vroeger ging ik gezellig bij iedereen op visite, winkelen of een terrasje pikken in de stad. Nu zit ik het grootste deel van de dag op de bank. Even de deur uitgaan kost zó veel energie! Doordat ik bijna nergens meer kom, heb ik weinig vrienden over. Als je ernstig COPD hebt, word je langzaam maar zeker een beetje vergeten.'

Mijn zoon helpt mij

'Mijn vriend vaart. Als hij weg is, dan helpt mijn zoon Roy van 17 mij in het huishouden. Hij vindt dat gelukkig niet erg en wil voorlopig nog thuis blijven wonen.

Ik sta op de wachtlijst voor een dubbele longtransplantatie. Zonder transplantatie heb ik misschien niet lang meer. Het is verschrikkelijk om met die gedachte te leven!

Gelukkig is er ook iets leuks om naar uit te kijken. Over een paar maanden ga ik trouwen! Dat doen we eenvoudig en in kleine kring, om het niet vermoeiender te maken dan noodzakelijk.'

Ga naar de huisarts!

'Mijn boodschap aan mensen die risico lopen op COPD? Ga naar de huisarts en laat je testen! Zo kun je zo lang mogelijk blijven doen waar je plezier in hebt. En stop met roken! Nu merk je misschien nog niets, maar over een paar jaar kun je met een slangetje in je neus op de bank zitten. Het is mij ook overkomen. Stoppen met roken moeilijk? Probeer maar eens 24 uur per dag door een rietje te ademen. Zo voelt COPD. Dát is pas moeilijk!'

Lees ook het interview van
André Mol Patricia Thimister